گل يخ

از خود گذشتم تا که تو از پيچ وخمها بگذري لب بستم از گلايه تو از سر غمها بگذري گوشه گرفتم تا که تو با دنيا دم ساز بشي پايان گرفتم تا که تو دوباره آغاز بشي درد من بودي وهمدرد نبودي راهه من بودي و همراه نبودي غم من بودي تو غمخوار نبودي عشق من بودي وفادار نبودي

تقديم به بهترينم

آغاز

سلام

وبلاگ خودمو با يه شعر شروع مي كنم

اولین باری که دیدمت

دلمو امانت دادم بهت

بهت گفتم مواظبش باش

آخه میدونی که چیه ؟

جنسش یه جورایی شکستنیه

نمی دونم چی شده بود

ولی یه بار که حواست نبوداز دستت افتاد وشکسته بود

میدونستی نمیتونی ببینی رنگ ضمیرم رو

تندتند جمع کرده بودی دل شکسته ام رو

دیوونه حواست کجابود، بریده بودی دستت روآخه،

دل شکسته که ارزش نداره

واسه خاطرش، قلب و جونت درد بگیره

نمی دونم چه حوصله ای داشتی

نشستی و اون ها رو بهم چسبوندی

وقتی خواستم پس بگیرم امانتیم رو

،طفره میرفتی ومن همش میخواستم دل شکسته ام رو

دیدم که جمع شده اشک، تو چشمای قشنگ تو

دلمو بهم دادی اماحیف که شکسته بود

درسته که مثل اولش نبود ولی چون از تو رسیده بود

از اولش هم قشنگ ترشده بود